Toen ik een jaar geleden voor het eerst het boek Taal is zeg maar echt mijn ding van Paulien Cornelisse in de boekhandel zag liggen, vond ik de titel wel zó raar dat ik het hele boek maar liet voor wat het was. De zoveelste poging om populair taalgebruik in kaart te brengen, op het moment dat het in de winkel ligt, is het nieuwe alweer hopeloos verouderd. Zoiets zal ik gedacht hebben. Ook de gekrabbelde beestjes in NRC met de enorme tekstwolken boven het hoofd, van dezelfde Paulien Cornelisse, vond ik niet bijzonder.
…

